Yaşamsal ve Kişisel Gelişim

Derinlik Korkusu;

4320f862c9bea110ec01ab0f388915a3_L

Derinlik Korkusu

Niyetlerimizle aramıza giren, bizi “biz olmaktan” alıkoyan bir şey var: derinlik korkusu.
Niyet etmek, dilemek… “Şöyle bir insan olmak istiyorum! Şunu yapmak istiyorum!”
Tamam, iste ve olsun.
Peki, aslında “olmak, yapmak” istiyor musun?
Derinlik; geçici heveslere, yüzeysel bilgilere alışmış zihnimizin en büyük korkusu.
Oysa “yeni”, ne güzel.

Bir şeye sıfırdan başlamak, tazecik bir öğrenci olmak… İnsanı nasıl da mutlu eder.
Ne zaman ki temel bilgiler edinilir ve sıra bilgiyi yaşamaya, içselleştirmeye, öğrendiğin şeyin sorumluluğunu almaya gelir, korkak ego sözü alır: “Bu kadarı bana yetiyor…” “Alacağımı aldım…” “Aman canım, ben de böyleyim, ne yapabilirim?”
Derinleşme; ciddiyete, cesarete ve samimiyete ihtiyaç duyar. “Bugüne kadarki algılarına, alışkanlıklarına, şöyle kafanı kaldırıp da çevrene bir bak,” der ruhun. Niyetinde samimiysen üşenmez sıkılmaz, bakarsın.
Diyelim ki içinde bir yerlerde, zihninin senden sakladığı karanlık köşelerde keşfettin bu korkuyu, o zaman sor kendine: Acaba niyetim gerçek miydi?
Niyetin gerçekse dönüşüm de kendiliğinden gerçekleşir. “Ama”lar, “Fakat”lar, “Ben zaten…”ler, “İyi de…”ler olmadan. Bilgiyi aldığın anda yaşamaya başlarsın. Yavaş yavaş, “Derinlik Korkusu;” yazısını okumaya devam et